Kan

tahta kapının delikleri
seni izlemem içindi
gömülü olduğun toprağı açtın
koşarak yanıma geldin
elime bir yılan yavrusu verdin
yılan kansızdı
kalbime yanaştı
canımla beslendi
kuyruğu uzadı
dili çatallandı
kalbime sığmadı
dar sokağı geçtim
delikli tahta kapıyı açtım
mezarının başına
gömülü olduğum toprağa bir hikaye anlattım
bir yılanın hikayesi bu
kalbime yerleşip
kanımı emen
sen duydun mu bilmem
yılan duydu
çatalı dilime battı
ağzımdan önce kafasını sonra kuyruğunu yavaşça uzattı
canım, yılana sığmadı
ona bu kadar sıcak kan fazlaydı
toprağı kazdı
kör gözleriyle
koklayarak buldu seni
yaşıyordun cansız
yılan gibi
uyudunuz uyanmadınız
üzerinize toprak attım
tahta, delikli kapıyı kapattım
Didem Köktaş
Fotoğraf : Gali-Dana Singer

0 yorumlar

Yorumla

Yorum yapmak ister misiniz?
Gelişmemizde katkınız olsun.

Bir Cevap Yazın